Πέντε μήνες μετά την απώλεια της μητέρας της, η Βικτώρια Δέλλα επέλεξε να μιλήσει με έναν ιδιαίτερα προσωπικό και συγκινητικό τρόπο, μοιράζοντας σκέψεις που αγγίζουν βαθιά την καρδιά. Η 19χρονη κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα και του Τραϊανού Δέλλα δημοσίευσε ένα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αφορμή τον μήνα Οκτώβριο, που είναι αφιερωμένος στην ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση για τον καρκίνο του μαστού.
Μέσα από τα λόγια της, η νεαρή Βικτώρια θέλησε να αναδείξει τη σημασία της πρόληψης, αλλά και τις αθέατες δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος χωρίς να το γνωρίζουν οι γύρω του. Παράλληλα, μίλησε για την αξία της συμπαράστασης και της ουσιαστικής ανθρώπινης επαφής, στέλνοντας ένα μήνυμα που ξεπερνά τα όρια μιας συγκεκριμένης ασθένειας.
Η ίδια αναφέρθηκε στη μητέρα της, η οποία είχε επιλέξει να μοιραστεί δημόσια τη δική της εμπειρία με τον καρκίνο του μαστού, επιδιώκοντας να στηρίξει άλλες γυναίκες που περνούσαν μια αντίστοιχη δοκιμασία. Ωστόσο, η Βικτώρια θέλησε να ξεκαθαρίσει και κάτι ιδιαίτερα σημαντικό: η Γωγώ Μαστροκώστα δεν έφυγε από τη ζωή εξαιτίας του καρκίνου του μαστού, βάζοντας τέλος στις σχετικές λανθασμένες πληροφορίες που είχαν κυκλοφορήσει.
Στο βίντεό της, η 19χρονη εξήγησε γιατί ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί τις σκέψεις της αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο, αλλά και πόσο πολύ έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται σήμερα όσα έκανε και έλεγε η μητέρα της.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, ο Οκτώβριος, ως μήνας ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού, αποτέλεσε για εκείνη την αφορμή να μεταφέρει το δικό της μήνυμα. Η συγκεκριμένη ημέρα είχε ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για την ίδια και ένιωσε πως ήθελε να μοιραστεί με τον κόσμο ορισμένες σκέψεις που γεννήθηκαν μέσα από τα προσωπικά της βιώματα.
Η Βικτώρια τόνισε ότι η δοκιμασία μιας ασθένειας δεν αφορά μόνο όσους αντιμετωπίζουν καρκίνο, καθώς υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά με χρόνιες παθήσεις, δυσκολίες ψυχικής υγείας ή προβλήματα που δεν είναι εύκολο να γίνουν αντιληπτά από τους άλλους.
Πολλές φορές, όπως εξήγησε, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι πραγματικά περνά κάποιος, ακόμη κι αν τον βλέπουμε να χαμογελά ή να συνεχίζει κανονικά την καθημερινότητά του. Πίσω από μια σιωπή, μια συνηθισμένη συμπεριφορά ή ένα χαμόγελο μπορεί να υπάρχουν σκέψεις και δυσκολίες που παραμένουν κρυφές.
Σε αυτό το σημείο, η νεαρή κοπέλα θυμήθηκε μια φράση που ακούει συχνά από τον πατέρα της, Τραϊανό Δέλλα: ποτέ δεν γνωρίζεις τι μπορεί να συμβαίνει πίσω από την πόρτα ενός σπιτιού. Μια σκέψη που, όπως υπογράμμισε, αποτυπώνει την πραγματικότητα πολλών ανθρώπων, καθώς τα προβλήματα δεν είναι πάντοτε ορατά και συχνά παραμένουν μακριά από τα βλέμματα των άλλων.
Ιδιαίτερη θέση στην εξομολόγησή της είχε, φυσικά, η μητέρα της. Η Γωγώ Μαστροκώστα είχε αποφασίσει να μιλήσει ανοιχτά για την προσωπική της εμπειρία, με στόχο να δώσει δύναμη και κουράγιο σε γυναίκες που αντιμετώπιζαν τον καρκίνο του μαστού. Ήθελε να τους μεταφέρει το μήνυμα πως δεν είναι μόνες και πως η δική της διαδρομή θα μπορούσε να τους προσφέρει στήριξη σε μια δύσκολη περίοδο.
Η Βικτώρια θυμάται ότι, όταν ήταν μικρότερη, είχε βρεθεί αρκετές φορές μπροστά σε συζητήσεις της μητέρας της γύρω από αυτό το θέμα. Τότε, εξαιτίας της ηλικίας της, δεν μπορούσε να αντιληφθεί πλήρως τη σημασία των λόγων και των επιλογών της. Μεγαλώνοντας, όμως, άρχισε να κατανοεί βαθύτερα τι σήμαινε για τη μητέρα της να μοιράζεται δημόσια μια τόσο προσωπική εμπειρία.
Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, δηλώνει ότι τη θαυμάζει ακόμη περισσότερο για αυτή την απόφαση. Πιστεύει πως το να μιλά κάποιος ανοιχτά για όσα έχει περάσει μπορεί να προσφέρει ελπίδα και κουράγιο σε έναν άλλον άνθρωπο, ακριβώς τη στιγμή που τα έχει περισσότερο ανάγκη. Και είναι πεπεισμένη πως η μητέρα της κατάφερε να βοηθήσει γυναίκες μέσα από τη δική της στάση.
Παράλληλα, η Βικτώρια θέλησε να επαναλάβει με σαφήνεια ότι ο θάνατος της Γωγώς Μαστροκώστα δεν οφειλόταν στον καρκίνο του μαστού. Όπως εξήγησε, αισθάνθηκε την ανάγκη να το διευκρινίσει ξανά, κυρίως για να καθησυχάσει τις γυναίκες που είχαν αναστατωθεί και φοβηθεί εξαιτίας των λανθασμένων πληροφοριών που κυκλοφόρησαν.
Στη συνέχεια, μίλησε για την προσωπική υπόσχεση που θέλει να δώσει στη μνήμη της μητέρας της. Η ίδια επιθυμεί να συνεχίσει, με τον δικό της τρόπο, την προσπάθεια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης που εκείνη είχε ξεκινήσει. Για τη Βικτώρια, η πρόληψη αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα που αξίζει να φτάσουν σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
Όπως σημείωσε, η σωστή ενημέρωση και οι κατάλληλες προληπτικές εξετάσεις μπορούν να συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση πολλών ασθενειών. Γι’ αυτό θεωρεί σημαντικό να μη μένουν τέτοια ζητήματα στη σιωπή, αλλά να συζητούνται ανοιχτά, ώστε περισσότεροι άνθρωποι να γνωρίζουν πόσο ουσιαστική μπορεί να είναι η πρόληψη.
Στην εξομολόγησή της αναφέρθηκε και σε μια φράση που είχε πει κάποτε η μητέρα της και η οποία εξακολουθεί να τη συνοδεύει: δεν πρέπει να μένουμε αποκλειστικά σε μία διάγνωση και σε έναν γιατρό. Η Βικτώρια κρατά από αυτά τα λόγια την αξία της σωστής πληροφόρησης, της αναζήτησης απαντήσεων και της ελευθερίας να ζητά κανείς διευκρινίσεις όταν κάτι τον προβληματίζει.
Όπως εξήγησε, είναι σημαντικό να εμπιστευόμαστε τους ειδικούς, χωρίς όμως να φοβόμαστε να εκφράζουμε τις ανησυχίες μας ή να αναζητούμε μια δεύτερη γνώμη όταν έχουμε αμφιβολίες. Η δυνατότητα να κάνουμε ερωτήσεις και να κατανοούμε καλύτερα όσα αφορούν την υγεία μας αποτελεί, σύμφωνα με την ίδια, ένα ουσιαστικό κομμάτι της φροντίδας του εαυτού μας.
Καθώς συμπληρώνονται πέντε μήνες από τον θάνατο της μητέρας της, η Βικτώρια δεν θέλει να σταθεί μόνο στην απουσία της. Αντίθετα, επιλέγει να κρατήσει ζωντανά όλα όσα έμαθε κοντά της, τις αξίες που της μετέδωσε και την αγάπη που εξακολουθεί να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της.
Μέσα από το βίντεο, έδωσε τη δική της υπόσχεση να αξιοποιεί τη φωνή της και την παρουσία της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για έναν θετικό σκοπό. Θέλει να μοιράζεται μηνύματα που θα μπορούσαν να προσφέρουν βοήθεια ή στήριξη, ακόμη κι αν τελικά καταφέρουν να αγγίξουν έναν και μόνο άνθρωπο.
Το μήνυμα με το οποίο επέλεξε να ολοκληρώσει την εξομολόγησή της αφορά κάτι που όλοι μπορούμε να κάνουμε στην καθημερινότητά μας: να μη χρειάζεται να περιμένουμε να συμβεί κάτι δύσκολο για να ενδιαφερθούμε πραγματικά για τους άλλους. Να ρωτάμε, να ακούμε με προσοχή, να προσφέρουμε βοήθεια και να στεκόμαστε δίπλα τόσο στους ανθρώπους που αγαπάμε όσο και σε εκείνους που δεν γνωρίζουμε προσωπικά.
Για τη Βικτώρια Δέλλα, η ανθρωπιά δεν εξαντλείται στη λύπη για τις δυσκολίες που περνά ένας άλλος άνθρωπος. Απαιτεί να αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να κάνουμε κάτι ουσιαστικό για να τον βοηθήσουμε.
Έτσι, πέντε μήνες μετά την απώλεια της Γωγώς Μαστροκώστα, η κόρη της επιλέγει να τιμήσει τη μνήμη της με έναν τρόπο που συνδέεται με όσα η ίδια πρέσβευε: την αλληλεγγύη, την ενημέρωση, τη στήριξη και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Η απουσία της μητέρας της παραμένει ένα βαθιά προσωπικό κομμάτι της ζωής της, όμως οι αξίες και τα διδάγματά της εξακολουθούν να την καθοδηγούν, δίνοντάς της έναν λόγο να συνεχίσει αυτή την προσπάθεια με τη δική της φωνή.
