Η Σία Κοσιώνη βρίσκεται σε μια νέα επαγγελματική περίοδο, έχοντας αφήσει πίσω της έναν κύκλο που σημάδεψε δύο δεκαετίες της ζωής της. Μετά από 20 χρόνια στην παρουσίαση και τον συντονισμό του κεντρικού δελτίου ειδήσεων, η δημοσιογράφος κάνει ένα διαφορετικό βήμα στην καριέρα της, αναζητώντας νέους τρόπους να εκφράσει την άποψη και τη δημοσιογραφική της ταυτότητα.
Η απόφαση αυτή, ωστόσο, δεν προέκυψε από τη μια στιγμή στην άλλη. Όπως εξηγεί η ίδια, τα τελευταία χρόνια υπήρχαν σκέψεις και ερωτήματα που επέστρεφαν ξανά και ξανά, καθώς προσπαθούσε να καταλάβει αν ήθελε πραγματικά να συνεχίσει στον ίδιο απαιτητικό δρόμο. Η αλλαγή δεν ήταν εύκολη, αλλά φαίνεται πως μέσα της είχε αρχίσει να ωριμάζει πολύ πριν έρθει η στιγμή να γυρίσει σελίδα.
Μια νέα αρχή με διαφορετικές προκλήσεις
Η Σία Κοσιώνη παραδέχεται ότι εξακολουθεί να βρίσκεται σε μεταβατική φάση. Παρότι η νέα επαγγελματική της καθημερινότητα έχει αρκετά θετικά στοιχεία, η αλλαγή συνοδεύεται αναπόφευκτα από άγχος και την ανάγκη να αποδείξει ξανά τις δυνατότητές της.
Όπως περιγράφει, δεν αισθάνεται ότι απλώς συνεχίζει από το σημείο όπου είχε φτάσει. Αντίθετα, νιώθει ότι ολοκλήρωσε ένα σημαντικό κεφάλαιο και ξεκινά από την αρχή, έχοντας μπροστά της έναν καινούριο δρόμο που πρέπει να χαράξει η ίδια.
Αυτή η αίσθηση της νέας αφετηρίας αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της περιόδου που διανύει. Η εμπειρία που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια είναι δεδομένη, όμως ο διαφορετικός ρόλος απαιτεί μια νέα προσέγγιση, διαφορετικές ισορροπίες και την προσαρμογή σε συνθήκες που δεν είναι πλέον ίδιες με εκείνες που είχε συνηθίσει.
Τι απολαμβάνει περισσότερο στον καινούριο της ρόλο
Η δημοσιογράφος ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει κάτι στη νέα της θέση που να τη δυσκολεύει ιδιαίτερα. Αντιθέτως, αισθάνεται πως έχει απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης που συνόδευε καθημερινά την παρουσίαση ενός ολόκληρου δελτίου ειδήσεων.
Για χρόνια, η διαχείριση του δελτίου απαιτούσε συνεχή εγρήγορση και την αίσθηση ότι έπρεπε να έχει τα πάντα στο μυαλό της, ακόμη και όταν βρισκόταν μακριά από το στούντιο. Τώρα, αυτή η καθημερινή πίεση δεν αποτελεί πλέον το ίδιο κεντρικό κομμάτι της δουλειάς της.
Αυτό που την ενθουσιάζει περισσότερο είναι η δυνατότητα να παρουσιάζει μια διαφορετική πλευρά του εαυτού της. Η Σία Κοσιώνη θέλει να εκφράζει πιο άμεσα την προσωπική της άποψη, να μιλά με θάρρος και να αναδεικνύει τη δική της δημοσιογραφική συνείδηση.
Όπως τονίζει, ακόμη κι αν εξακολουθεί να αγαπά τα κοστούμια που αποτελούν χαρακτηριστικό στοιχείο της εμφάνισής της, πλέον αισθάνεται ότι μπορεί να αφήσει πίσω της το επαγγελματικό «κοστούμι» με την ευρύτερη έννοια. Θέλει να δείξει περισσότερο ποια είναι, πέρα από τις αυστηρές απαιτήσεις που συνόδευαν τον προηγούμενο ρόλο της.
Για την ίδια, αυτή η αλλαγή δεν αποτελεί απλώς μια διαφορετική επαγγελματική τοποθέτηση. Είναι μια ευκαιρία να ανακαλύψει νέες δυνατότητες και να δοκιμάσει έναν τρόπο έκφρασης που μέχρι τώρα δεν είχε τον ίδιο χώρο στην καθημερινότητά της.
Τα ερωτήματα μπροστά στον καθρέφτη και η απόφαση που ωρίμαζε
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν όσα αποκαλύπτει η Σία Κοσιώνη για τις σκέψεις που έκανε πριν ολοκληρώσει την πορεία της στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Η ίδια εξηγεί ότι η δουλειά της δεν περιοριζόταν στην παρουσίαση, αλλά περιλάμβανε τον συντονισμό και τη συνολική ευθύνη ενός απαιτητικού ενημερωτικού προγράμματος.
Έπειτα από είκοσι χρόνια, η καθημερινότητα αυτή είχε γίνει μια σκληρή και ψυχοφθόρα διαδικασία. Τα τελευταία χρόνια, όπως περιγράφει, έφτανε να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να αναρωτιέται αν εξακολουθούσε να επιθυμεί την ίδια επαγγελματική διαδρομή.
Τα ερωτήματα που έθετε στον εαυτό της ήταν αποκαλυπτικά: αν ήθελε να συνεχίσει, αν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό της να κάνει την ίδια δουλειά για πάντα και αν είχε πλέον πάρει όσα μπορούσε να πάρει από αυτή την εμπειρία.
Δεν είχε, όμως, ξεκάθαρη εικόνα για το επόμενο βήμα. Παρότι ένιωθε ότι κάτι μέσα της είχε αρχίσει να αλλάζει, δεν γνώριζε ακριβώς προς ποια κατεύθυνση θα την οδηγούσε αυτή η ανάγκη.
Η ίδια θεωρεί ότι πολλές φορές η ζωή, οι καταστάσεις και οι συγκυρίες είναι εκείνες που ανοίγουν δρόμους που δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε εκ των προτέρων. Και αυτό ήταν κάτι που χρειάστηκε να αποδεχτεί, παρά την προσωπική της ανάγκη να έχει τον έλεγχο των αποφάσεών της.
Γιατί οι αλλαγές δεν ήταν ποτέ εύκολες για εκείνη
Η Σία Κοσιώνη δεν κρύβει ότι δεν είναι άνθρωπος που παίρνει εύκολα ρίσκα. Αντίθετα, παραδέχεται πως προτιμά την ασφάλεια και δυσκολεύεται όταν πρέπει να αφήσει πίσω της κάτι γνώριμο για να περάσει σε μια νέα κατάσταση.
Ένας από τους λόγους είναι ότι δένεται συναισθηματικά με τους ανθρώπους, τους χώρους και τις συνεργασίες της. Έτσι, ακόμη κι όταν αντιλαμβάνεται ότι ένας κύκλος πλησιάζει στο τέλος του, η απομάκρυνση από όσα έχει συνηθίσει δεν γίνεται χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Χαρακτηρίζει τον εαυτό της «αργοκίνητο καράβι», θέλοντας να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τις μεγάλες αποφάσεις. Χρειάζεται πολύ χρόνο για να εξετάσει όλες τις πλευρές μιας αλλαγής, να σκεφτεί τις συνέπειες και να νιώσει ότι είναι έτοιμη να προχωρήσει.
Ακόμη και όταν καταλήξει σε μια απόφαση, δεν περνά αμέσως στην υλοποίησή της. Θέλει να έχει προηγουμένως επεξεργαστεί όσα πρόκειται να αλλάξουν και να αισθάνεται ότι έχει κατανοήσει το νέο περιβάλλον στο οποίο θα βρεθεί.
Ιδανικά, θα ήθελε να γνωρίζει από πριν ποιο θα είναι το επόμενο βήμα της και να έχει οργανώσει με ακρίβεια τη διαδρομή που θα ακολουθήσει. Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι η ζωή δεν λειτουργεί πάντα με αυτόν τον τρόπο.
Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε όλες τις απαντήσεις προτού εγκαταλείψουμε μια γνώριμη κατάσταση. Μερικές φορές χρειάζεται πρώτα να κλείσουμε μια πόρτα για να μπορέσουμε να δούμε τι υπάρχει στην άλλη πλευρά.
Και κάπως έτσι, μέσα από τις σκέψεις, τις αμφιβολίες και τις αλλαγές που ωρίμαζαν σταδιακά, η Σία Κοσιώνη έφτασε στο συμπέρασμα ότι ήταν έτοιμη να προχωρήσει. Μπορεί να μην είχε σχεδιάσει κάθε λεπτομέρεια της επόμενης ημέρας, όμως είχε ήδη αρχίσει να αποδέχεται ότι ο προηγούμενος κύκλος της ζωής της είχε ολοκληρωθεί.
Όπως αφήνει να εννοηθεί, η ετοιμότητα αυτή δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Υπήρχε εδώ και καιρό, ακόμη κι αν χρειάστηκε χρόνος για να την αναγνωρίσει και να κάνει το επόμενο βήμα.
